Arkadiusz Napiórkowski
Opcje wsteczne
[Warszawa, 09.06.2007] Opcje wsteczne (ang. lookback options) dają nabywcy prawo
do otrzymania wypłaty, której wysokość zależna jest od minimum
lub maksimum ceny instrumentu bazowego osiągniętego w okresie
życia kontraktu opcyjnego. Dochód z opcji wstecznych zależy
więc nie tylko od kursu aktywu bazowego w momencie wygasania
opcji, ale także od ścieżki cen instrumentu pierwotnego w całym
okresie życia opcje. Dlatego też instrument ten zaliczany jest
do grupy opcji uwarunkowanych.
W zależności od tego, który z
elementów decydujący o wartości funkcji wypłaty - cenę instrumentu
bazowego (S) czy cenę wykonania
(X) - zastąpimy przez wartość ekstremalną, wyróżniamy dwa
rodzaje opcji wstecznych: opcje wsteczne o zmiennej cenie realizacji
(ang. floating-strike lookback options) oraz opcje wsteczne
o stałej cenie realizacji (ang. fixed-strike lookback options).
W przypadku opcji wstecznych o zmiennej cenie realizacji,
kurs
wykonania zastępujemy wartością ekstremalną instrumentu bazowego
osiągniętą w czasie życia opcji. Dla opcji o stałej cenie
realizacji, kurs wykonania przyrównywany jest do minimum lub
maksimum ceny
instrumentu bazowego.
Spośród ww. rodzajów opcji wstecznych
instrumentem bardziej popularnym są opcje wsteczne o zmiennej
cenie realizacji.
Nabywca opcji call ma prawo kupić instrument bazowy po
najniższej cenie,
jaka zaistniała w czasie życia opcji, ponieważ cena realizacji
odpowiada minimum zanotowanym przez kurs aktywu bazowego.
W przypadku opcji put, jej nabywca ma prawo sprzedać instrument
pierwotny po najwyższej osiągniętej cenie, ponieważ cena
realizacji
odpowiada maksimum ceny instrumentu bazowego osiągniętemu
w okresie życia opcji.
Funkcje wartości końcowej dla opcji
wstecznych o zmiennej cenie realizacji mają następujące postaci:
dla opcji kupna: max(S - Smin, 0) = S - Smin,
dla opcji sprzedaży: max(SMAx - S, 0) = Smax - S,
gdzie Smin (Smax) jest najniższą (najwyższą) ceną instrumentu
bazowego zaobserwowaną w czasie życia opcji.
Konstrukcja
opcji wstecznej o zmiennej cenie realizacji poprzez mechanizm
korekty ceny wykonania powoduje, że
opcja taka
nigdy nie jest out-of-the-money. Wypłata nie będzie
należna nabywcy
tylko wtedy, gdy opcja w dniu wygaśnięcia jest at-the-money,
tj. gdy cena instrumentu bazowego osiągnie wówczas
minimum (dla opcji kupna) lub maksimum (dla opcji sprzedaży).
W każdej innej sytuacji funkcja wypłaty ma wartość
dodatnią.
W przypadku opcji wstecznych o stałej cenie realizacji,
kurs wykonania jest ustalony już w momencie zawierania
transakcji.
W momencie rozliczenia opcji jest on odnoszony do
ekstremum osiągniętego przez instrument bazowy w czasie życia
kontraktu opcyjnego. I tak dla opcji kupna wypłata
równa jest różnicy
pomiędzy maksymalną ceną aktywu bazowego a ceną realizacji,
zaś w przypadku opcji sprzedaży różnicy pomiędzy
ceną
wykonania a minimalną ceną instrumentu bazowego.
Jeśli cena aktywu
bazowego osiągnie maksimum w dniu realizacji opcji,
wypłata ze wstecznej
opcji kupna ze stałą ceną realizacji będzie równa
wypłacie ze standardowej opcji call.
Zabezpieczenie opcji wstecznych
Inwestorzy zajmujący pozycje
na rynku opcji standardowych bardzo często zamykają je poprzez
zajęcie pozycji przeciwstawnej na
rynku instrumentu bazowego. W jaki natomiast sposób dokonuje
się hedgingu opcji wstecznych? Można w tym celu wykorzystać
opcje standardowe.
Wystawca wstecznej opcji kupna o zmiennej
cenie realizacji nabywa standardową opcję kupna z kursem wykonania
na poziomie
ceny spot instrumentu bazowego i terminem odpowiadającym okresowi
życia opcji wstecznej. Spadek ceny instrumentu bazowego, pociąga
za sobą zmianę ceny realizacji opcji wstecznej, a więc i konieczność
dostosowania zabezpieczenia pozycji do nowej sytuacji. Inwestor
sprzedaje posiadaną standardową opcję call i kupuje nową opcję
call z niższą ceną wykonania i odpowiednim terminem realizacji.
Strategia
taka powinna być powtarzana za każdym razem, gdy instrument
bazowy osiągnie nowe minimum. Oczywiście, sprzedaż
opcji kupna o wyższym kursie realizacji i zakup opcji kupna
z niższą ceną wykonania powoduje każdorazowo ujemny przepływ
finansowy dla podmiotu zabezpieczającego się. Straty wynikające
z odnawiania strategii zabezpieczającej powinny być sfinansowane
z premii za sprzedaż opcji wstecznej, która to składa się z
sumy dwóch elementów. Pierwszy to cena opcji standardowej,
zaś drugi to pewna nadwyżka, którą nabywca musi zapłacić, aby
mieć prawo do zakupu (sprzedaży) instrumentu bazowego po najlepszej
cenie. Z pierwszego składnika sumy opłacane jest pierwotne
zabezpieczenie pozycji, mające miejsce na początku życia opcji.
Otrzymana nadwyżka służy właśnie do finansowania odnawiania
strategii zabezpieczającej. Jak więc widzimy, ostateczny wynik
finansowy podmiotu zabezpieczającego pozycję na opcjach wstecznych
zależy od tego, jak często i na jakich poziomach cenowych będzie
on zmuszony do rolowania zabezpieczenia. Jeśli cena instrumentu
bazowego spadnie nieznacznie, koszt dostosowania zabezpieczenia
będzie niewielki, a wynik finansowy na całości pozycji dodatni.
Jeśli zaś instrument bazowy będzie wielokrotnie ustanawiał
nowe minima cenowe, środki uzyskane ze sprzedaży opcji z pewnością
nie pokryją kosztów odnawiania pozycji zabezpieczającej, co
z kolei przełoży się na stratę na całości posiadanej pozycji.
Odwrotnie
wygląda sytuacja inwestora zabezpieczającego długą pozycję
we wstecznej opcji kupna. Na początku życia opcji wystawia
on standardową opcję call, która w części finansuje mu zakup
opcji wstecznej. Z każdym spadkiem ceny instrumentu bazowego
odkupuje on wystawioną opcję kupna i sprzedaje nową opcję kupna
z niższym kursem realizacji otrzymując w ten sposób dodatkowy
przepływ pieniężny. Jeśli na skutek spadku ceny instrumentu
bazowego, powyższa operacja będzie przeprowadzona wielokrotnie,
dodatnie przepływy pieniężne z niej wynikające oraz wpływy
z pierwszej wystawionej opcji kupna przewyższą koszt zakupu
opcji wstecznej. Jeśli zaś cena instrumentu bazowego spadnie
w niewielkim zakresie, inwestor nie będzie miał wielu okazji
do odnowienia strategii zabezpieczającej, a więc pozycja opcyjna
przyniesie mu stratę.
Sposób hedgingu nabytych i wystawionych
wstecznych opcji sprzedaży o zmiennej cenie realizacji jest
analogiczny do przedstawionej
powyżej metody zabezpieczania opcji kupna. Wystawca wstecznej
opcji sprzedaży nabywa standardową opcję put z ceną wykonania
na poziomie kursu instrumentu bazowego. W miarę wzrostu ceny
instrumentu bazowego odnawia on strategię zabezpieczającą
sprzedając posiadane opcje i kupując opcje sprzedaży z wyższą
ceną wykonania, odpowiadającą maksimum ceny instrumentu bazowego.
Nabywca wstecznej opcji sprzedaży wystawia standardową opcję
put, a w czasie życia opcji dostosowuje strategię zabezpieczającą
do przebiegu ceny instrumentu bazowego. Wynik finansowy na
zabezpieczonej pozycji we wstecznej opcji sprzedaży zależy
oczywiście od częstotliwości i zakresu odnawiania strategii
zabezpieczającej. Jeśli cena instrumentu bazowego wzrośnie
w nieznacznym stopniu od dnia zawarcia kontraktu opcyjnego,
stroną która zyska na transakcji będzie wystawca opcji, ponieważ
uzyskana premia z nawiązką pokryje koszty pierwotnego zabezpieczenia
oraz finansowania odnawiania strategii zabezpieczającej. Jeśli
zaś nastąpi istotny wzrost ceny instrumentu bazowego, dodatni
wynik finansowy zanotuje nabywca opcji, gdyż przychody z hedgingu
pozycji przewyższą koszty zakupu wstecznej opcji sprzedaży.
Fragment
pracy Arkadiusza Napiórkowskiego "Charakterystyka, wycena i zastosowanie
wybranych opcji egzotycznych" (Warszawa, 2001 r.). Praca
ukazała się w ramach serii wydawniczej "Materiały i
Studia" Narodowego Banku Polskiego, gdzie publikowane
są opracowania, będące efektem badań pracowników Departamentu
Analiz Makroekonomicznych i Strukturalnych oraz autorów
z innych departamentów Narodowego Banku Polskiego, jak
również
uczelni oraz instytucji finansowych. Dotyczą one ważnych,
z punktu widzenia teorii i praktyki, problemów związanych
z bankowością i polityką pieniężną. Czasopismo ukazuje
się w języku polskim. Wybrane numery dostępne są również
w języku
angielskim. Rozprowadzane jest bezpłatnie.
Skarbiec.Biz publikuje na
bieżąco najszerszy na rynku wybór informacji na temat dostępnych ofert
inwestycyjnych. Opracowane przez Skarbiec.Biz e-booki "Biblioteczka
inwestora" oraz "Encyklopedia prawa" są
największymi tego rodzaju przedsięwzięciami w polskojęzycznej
części Internetu.
Na "Skarbiec.Biz" składa się już ponad
3.100 stron internetowych. By pomóc Czytelnikom w odnalezieniu
się w takiej ilości materiału, opracowałem mapę
portalu.
Zachęcam również do korzystania
z wewnętrznej wyszukiwarki internetowej, która znajduje się w
prawnym, górnym rogu każdej strony serwisu.