Interpretacja podatkowa Interpretacja podatkowa jest to system udzielania informacji o obowiązującym prawie i jego wykładni; realizowany jest w dwóch formach, jako interpretacja ogólna i indywidualna.
Pełni ona zarówno funkcję informacyjną, wskazując, jaki przepis należy zastosować w konkretnej sytuacji, jak i gwarantuje podatnikowi (płatnikowi lub inkasentowi) bezpieczeństwo, pozwalając na uniknięcie negatywnych skutków podjętych działań.
Zgodnie z art. 14a ustawy z dnia 29.08.1997 Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 Nr 8 poz. 60 tekst ujedn.), minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez podlegające mu organy.
Środkiem do osiągnięcia tego celu są interpretacje ogólne. Muszą one uwzględniać orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Interpretacje ogólne to zatem ogólne wytyczne Ministra Finansów, mogą być przez niego zmieniane i nie są wiążące dla organów podatkowych.
Natomiast art. 14b § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 Nr 8 poz. 60 tekst ujedn.) stwierdza, iż interpretacja indywidualna jest to wiążąca organ odpowiedź na pytanie podatnika, wydawana na pisemny wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie. Wniosek składany przez podatnika może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego tj. zdarzeń przeszłych lub zdarzeń przyszłych.
Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Organ wydający interpretację może odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe w pełnym zakresie; jeśli stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe – interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.
Data: 15-07-2010
|
