Zast±pienie walut krajowych wspólnym pieni±dzem - euro miało również wpływ na numizmatykę. Sprawdźmy, w jakim stopniu. Na rynku numizmatów można zauważyć dwie grupy jego uczestników. Pierwsz± i największ± stanowi± kolekcjonerzy, pasjonaci, dla których monety to hobby. Bardzo często s± oni gotowi zapłacić więcej za dany egzemplarz niż to wynika z jego ceny na rynku.
Druga grupa znacznie mniejsza to inwestorzy, dla których rynek monet jest po prostu miejscem do zarabiania. Podział ten wpływa przede wszystkim na ceny monet. Badaj±c wpływ euro na rynek numizmatów warto przyjrzeć się historii tej "młodej" waluty.
Euro było walut± wprowadzon± w 12 z 15 ówczesnych członków Unii Europejskiej w miejsce walut narodowych. Kursy między walutami narodowymi, które miało zast±pić euro zostały zamrożone 1 stycznia 1999, z tym dniem też zostało ono wprowadzone w transakcjach. Pocz±tkowo waluta ta była tylko międzybankow± walut± rozliczeniow± i nie znajdowała się w normalnym obiegu.
1 stycznia 2002 nast±piło oficjalne zlikwidowanie walut narodowych państw członkowskich strefy euro i zast±pienie ich monetami i banknotami euro, co było największ± przeprowadzon± dot±d na świecie jednorazow± operacj± walutow±. Wymianie uległo 4,5 biliona euro w gotówce, oraz przeliczono waluty narodowe na ponad 10 bilionów euro na kontach bankowych na całym świecie. Euro zostało wprowadzone w następuj±cych krajach: Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Niemcy, Portugalia, Włochy. Kraje które nie przyjęły wówczas euro to : Wielka Brytania, Szwecja, Dania.
Rynek monet można podzielić na monety nowe, które s± wybijane na specjalne okazje oraz na monety wiekowe. Jeśli chodzi o nowe monety, tzw. monety kolekcjonerskie to wprowadzenie euro miało zasadniczy wpływ na ich emisję. Banknoty euro s± drukowane pod bezpośredni± kontrol± Europejskiego Banku Centralnego i maj± jednolity wygl±d we wszystkich krajach. Inaczej wygl±da natomiast emisja monet. S± one produkowane przez mennice poszczególnych krajów i maj± jednakowy kształt, materiał i awers, natomiast rewersy s± inne dla każdego państwa. Na awersach od 1 do 5 eurocentów przedstawiono Zachodni± Europę na mapie świata.
Pierwsza wersja monet od 10 do 50 eurocentów przedstawiała 15 krajów członkowskich UE w pewnej odległości od siebie. Zaznaczono wszystkie kraje, również te, które nie należały do strefy euro. Natomiast pierwsza wersja monet 1 i 2 euro przedstawiała kraje zł±czone w jedn± całość. Miało to odzwierciedlać dewizę "Jedność w różnorodności". Od 2007 wprowadzane s± nowe monety od 10 centów do 2 euro ze zmienionym awersem przedstawiaj±cym większ± część Europy bez granic. Niestety zachowano awersy dla monet od 1 do 5 eurocentów, na których pod lup± widać, że nowe kraje członkowskie nie s± części± zaznaczonego obszaru.
Europejski Bank Centralny stosuje ograniczenia co do emisji nowych monet. Według tych zasad, każdy kraj może wyemitować raz w roku tylko jedn± monetę okolicznościow± o nominale 2 euro. Monety te maj± te same motywy i cechy, a także tak± sam± stronę wspóln± jak zwykłe monety o nominale 2€. Odróżnia je motyw okolicznościowy na stronie narodowej. Jest jednak odstępstwo od tej zasady. Zdarza się, iż EBC emituje wspóln± monetę okolicznościow± dla wszystkich krajów.
Wówczas wszystkie kraje wybijaj± monetę o takim samym motywie, a różnica jest tylko w tym, iż na monecie znajduje się nazwa kraju, w którym została wybita. Ograniczenie w emisji monet w znacz±cy sposób obniżyło podaż monet kolekcjonerskich w krajach strefy euro. Dla kolekcjonerów nie jest to najlepsza wiadomość ze względu na trudności w zakupie tychże kolekcjonerskich monet euro.
Drugim obszarem rynku numizmatów, gdzie bez w±tpienia wpływ euro był znacz±cy s± waluty narodowe, które posiadały nawet kilkuset letni± tradycję. Zostały one zast±pione przez now± walutę euro. Przeliczniki według, których pierwszego stycznia 2002 roku wymieniono waluty narodowe na wspóln± walutę prezentuj± się następuj±co:
1 euro to:
- 13,7603 szylingów Austria (ATS)
- 40,3399 franków belgijskich (BEF)
- 1,95583 marek niemieckich (DEM)
- 166,386 peset hiszpańskich (ESP)
- 5,94573 marek fińskich (FIM)
- 6,55957 franków francuskich (FRF)
- 340,750 drachm greckich (GRD)
- 0,787564 funtów irlandzkich (IEP)
- 1936,27 lirów włoskich (ITL)
- 40,3399 franków luksemburskich (LUF)
- 2,20371 guldenów holenderskich (NLG)
- 200,482 escudos portugalskich (PTE).
Zaprezentowane przeliczniki mog± być punktem odniesienia do określenia obecnej wartości monet, które zast±piło euro. Oczywiście należy zaznaczyć, iż samo euro zyskało zdecydowanie na wartości. W 2002 roku kurs pary walutowej euro/dolar wynosił około 0,95. Natomiast w lipcu 2007 roku przekroczył 1,5. Obecnie wynosi około 1,4. Dobrym sposobem na określenie ile warte obecnie s± monety narodowe krajów strefy euro s± aukcje internetowe. Według przelicznika wymiany marek niemieckich na euro, marka powinna być dzisiaj warta około 2 zł. Jednak na aukcjach internetowych marki sprzedawane s± po około złotówce.
Widać zatem znacz±cy spadek wartości tej monety. Innym przykładem może być oferta sprzedaży franka francuskiego. Jedna taka moneta jest sprzedawana po około 70 gr. Patrz±c na przelicznik wymiany franków na euro widać, iż i ta moneta jest obecnie mniej warta niż wynikałoby to z przelicznika wymiany. Innym przykładem może być oferta sprzedaży 1000 lirów włoskich za 2,50 zł. W tym wypadku można powiedzieć, iż moneta ta nie straciła w dużym stopniu na wartości.
Wprowadzenie wspólnej waluty wpłynęło na wiele dziedzin życia, zarówno gospodarczego jaki polityczno-społecznego. Znalazło ono również swoje odzwierciedlenie na rynku numizmatycznym. Wspólna waluta zast±piła narodowe środki płatnicze, które miały bardzo dług± tradycję. Patrz±c na obecne ceny monet, które zostały zast±pione przez euro można zauważyć, iż ich wartość spadła. Ciężko jest określić czy ta tendencja będzie nadal się utrzymywać. Nie można bowiem wykluczyć, iż za kilka lat monety narodowe zaczn± w znacz±cy sposób zyskiwać na wartości ze względu na zmniejszaj±c± się podaż.
Drugim aspektem wprowadzenia wspólnej waluty było ograniczenie w możliwości emisji monet kolekcjonerskich dla poszczególnych krajów strefy euro. Nie ma obecnie możliwości, aby poszczególne kraje emitowały niezależnie serie monet kolekcjonerskich. W porównaniu do polski, gdzie Narodowy Bank polski emituje wiele serii takich monet, ograniczenie stosowane przez EBC wydaje się być rewolucyjne z punktu widzenia uczestników rynku numizmatycznego.
Kamil Gemra
Treści dostarcza portal InwestycjeAlternatywne.Pl