Ustawa kominowa
Czy w odniesieniu
do spółek prawa handlowego ograniczenia wysokości wynagrodzenia,
które zawiera tzw. "ustawa kominowa" odnoszą
się wyłącznie do członków zarządu, czy również do dyrektorów?
Ustawa z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu
osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (zwana popularnie "ustawą
kominową") zawiera dwa podstawowe kryteria definiujące
zakres jej stosowania.
Kryterium pierwsze stanowi normatywnie
określony krąg podmiotów w ramach których może być sprawowana
kierownicza funkcja której
dotyczy ustawa (art. 1). Zgodnie z nim ustawę stosuje się
do:
1) przedsiębiorstw państwowych,
2) państwowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość
prawną, które nie są jednocześnie podmiotami, o których mowa
w pkt 8, 9 i 11, oraz nie są szkołami wyższymi,
3) samorządowych jednostek organizacyjnych posiadających
osobowość prawną, które nie są jednocześnie podmiotami, o
których mowa
w pkt 4, 6 i 7,
4) jednoosobowych spółek prawa handlowego utworzonych przez
Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego,
5) spółek prawa handlowego, w których udział Skarbu Państwa
przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji,
6) spółek prawa handlowego, w których udział jednostek samorządu
terytorialnego przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50%
liczby akcji,
7) spółek prawa handlowego, w których udział spółek, o których
mowa w pkt 4-6, przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50%
liczby akcji,
8) agencji państwowych, bez względu na ich formę organizacyjno-prawną,
9) jednostek badawczo-rozwojowych lub podmiotów, do których
stosuje się odpowiednio przepisy o jednostkach badawczo-rozwojowych,
10) fundacji, w których dotacja ze środków publicznych przekracza
25% rocznych przychodów albo w których mienie pochodzące
ze środków publicznych przekracza 25% majątku fundacji na
koniec
roku kalendarzowego i jego wartość przekracza 10% przychodów
tej fundacji,
11) funduszy celowych utworzonych na mocy odrębnych ustaw,
12) państwowych jednostek i zakładów budżetowych, z wyjątkiem
organów administracji publicznej i organów wymiaru sprawiedliwości
oraz podmiotów, których kierownicy podlegają przepisom ustawy
z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 20, poz. 101,
z 1982 r. Nr
31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262,
z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991
r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr
34,
poz. 163 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, Nr
89, poz. 402, Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997
r. Nr 75, poz. 469 i Nr 133, poz. 883, z 1998 r. Nr 155,
poz.
1016 i Nr 160, poz. 1065, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255 oraz
z 2000 r. Nr 6, poz. 69),
13) gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych,
14) samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Kryterium drugie
Drugie kryterium, zawarte w art. 2 ustawy kominowej, odnosi
się bezpośrednio do rodzajów sprawowanych funkcji, wskazując
na:
1) kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w akapicie
powyżej, a w szczególności dyrektorów, prezesów, tymczasowych
kierowników, zarządców komisarycznych i osób zarządzających
na podstawie umów cywilnoprawnych,
2) zastępców kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych
w akapicie powyżej, a w szczególności zastępców dyrektorów
i wiceprezesów,
3) członków organów zarządzających jednostek organizacyjnych,
o których mowa w akapicie powyżej, a w szczególności członków
zarządów,
4) głównych księgowych jednostek organizacyjnych wymienionych
w akapicie powyżej,
5) likwidatorów jednostek organizacyjnych wymienionych w akapicie
powyżej,
6) członków organów nadzorczych jednostek organizacyjnych wymienionych
w akapicie powyżej, a w szczególności rad nadzorczych i komisji
rewizyjnych,
7) kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Stosowanie ustawy kominowej do dyrektorów
w spółkach handlowych
W świetle powyższych przepisów nie ulega więc
wątpliwości, że ustawa kominowa może potencjalnie odnosić się
do dyrektorów
i zastępców dyrektorów, jednakże tylko w wypadku jeśli pełnią
oni rolę "kierowników jednostek organizacyjnych" oraz "zastępców
kierowników jednostek organizacyjnych". Podkreślić przy
tym należy, że przepis wyraźnie wskazuje na kierowników jednostek
organizacyjnych
jako całości (czyli m.in. kierowników
spółek prawa handlowego w której udział jednostek samorządu
terytorialnego przekracza 50% kapitału zakładowego), zaś funkcję
taką należy odróżnić od funkcji kierowników wyodrębnionych
komórek organizacyjnych w ramach jednostek organizacyjnych.
Dlatego też kluczowego charakteru nie posiada nominalne określenie
sprawowanej funkcji jako "dyrektora", ale rzeczywisty
zakres obowiązków tego dyrektora, który poazwala odróżnić kierownika
jednostki organizacyjnej jako całości (i jego zastępców) od
kierowników wyodrębnionych komórek organizacyjnych w ramach
jednostek organizacyjnych.
Samo pojęcie "kierownika" którym
operuje ustawa wiązać należy ze sprawowaniem funkcji pracowników
kierujących
jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępców lub pracowników
wchodzących w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem
pracy oraz głównych księgowych (tak: art. 241[26] § 2 kodeksu
pracy w zw. z art. 128 § 2 pkt 2 kodeksu pracy). W pierwszej
kolejności wskazuje to więc na prezesa spółki i innych członków
jej zarządu.
Jednakże,
stosownie do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16
lutego 2005 r. (I PK 174/04),
do osób kierujących zakładami pracy należy zaliczyć nie tylko
samych kierowników ale i ich zastępców, którzy okresowo mają
takie same kompetencje jak kierownicy, a także wyręczają
kierowników
w wykonywaniu części ich obowiązków.
Stosownie do powyższego stanowiska Sądu Najwyższego
przyjąć należy,
że dyrektor może zostać uznany za osobę podlegającą ustawie
kominowej,
o ile
stanowi
jedną
z
osób, które wyręczają kierowników (tj. zarząd spółki) w
wykonywaniu
części ich obowiązków.
Potrzebujesz porady prawnej?
Doradztwo
Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie
porad dla przedsiębiorców.
Kontakt: doradztwo@skarbiec.biz
Nota prawna: Przed
użyciem strony "Ustawa kominowa" proszę nie zapomnieć
o zapoznaniu się z "Warunkami
korzystania z portalu".
Skarbiec.Biz publikuje na
bieżąco najszerszy na rynku wybór informacji na temat dostępnych ofert
inwestycyjnych. Opracowane przez Skarbiec.Biz e-booki "Biblioteczka
inwestora" oraz "Encyklopedia prawa" są
największymi tego rodzaju przedsięwzięciami w polskojęzycznej
części Internetu.
Na "Skarbiec.Biz" składa się już ponad
2.500 stron internetowych. By pomóc Czytelnikom w odnalezieniu
się w takiej ilości materiału, opracowałem mapę
portalu.
Zachęcam również do korzystania
z wewnętrznej wyszukiwarki internetowej, która znajduje się w
prawnym, górnym rogu każdej strony serwisu.