Sąd Najwyższy zawiesił rozpoznanie sprawy kredytów frankowych, z obawy o swoją niezawisłość

Sąd Najwyższy zawiesił rozpoznanie sprawy kredytów frankowych, z obawy o swoją niezawisłość

Sąd Najwyższy zawiesił rozpoznanie sprawy kredytów frankowych, z obawy o swoją niezawisłość

W dniu 2 września 2021 r., na posiedzeniu niejawnym w składzie całej Izby Cywilnej z udziałem 21 sędziów, Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnień prawnych dotyczących kredytów denominowanych i indeksowanych w walutach obcych, postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości UE z wątpliwościami o możliwość rozstrzygania w tej sprawie z uwagi na kontrowersyjność metod powoływania sędziów w Polsce.

We wniosku z 29 stycznia 2021 r. Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego skierowała do Izby Cywilnej SN wniosek o rozstrzygnięcie zagadnień prawnych związanych z tzw. kredytami we frankach. Główne z zadanych pytań brzmiało: czy w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, możliwe jest przyjęcie, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów? (BSA I-4110-4/20). W przypadku odpowiedzi przeczącej Pierwsza Prezes SN zadała jeszcze pięć pytań, m.in. o skutki niemożliwości ustalenia kursu waluty wiążącego strony umowy kredytowej, odrębne roszczenia związane ze spłatą kredytu, bieg terminu przedawnienia roszczeń banku o zwrot wypłaconych kwot kredytu.

Ale Sąd Najwyższy nie ustosunkował się do tych zagadnień. Na posiedzeniu niejawnym w całym składzie Izbie Cywilnej w dniu 2 września 2021 r. wydał postanowienie, w którym w oparciu o art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami prejudycjalnymi, czy:

  • w świetle prawa wspólnotowego nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym, ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym jednostkom skuteczną ochronę prawną w dziedzinach objętych prawem Unii Europejskiej, sąd ostatniej instancji państwa
    członkowskiego (Sąd Najwyższy), w którego kolegialnym składzie zasiadają osoby powołane do pełnienia urzędu sędziego z naruszeniem podstawowych reguł prawa Państwa
    Członkowskiego dotyczących powoływania sędziów Sądu Najwyższego?
  • prawo UE sprzeciwia się stosowaniu przepisów prawa krajowego w zakresie, w jakim zakazują one, pod rygorem sankcji dyscyplinarnej w postaci usunięcia z urzędu, ustalania lub oceny przez Sąd Najwyższy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości oraz merytorycznej oceny wniosków o wyłączenie sędziego opartych na tych podstawach, przy założeniu, że zakaz ten miałby być uzasadniony przez wzgląd na respektowanie przez Unię tożsamości konstytucyjnej państw członkowskich?
  • prawo wspólnotowe należy interpretować w ten sposób, że przeszkody do oceny niezależności i niezawisłości sądu oraz badania, czy sąd został ustanowiony ustawą w rozumieniu prawa UE nie może stanowić wyrok sądu konstytucyjnego państwa
    członkowskiego (Trybunału Konstytucyjnego), w którym stwierdzono niezgodność z Konstytucją RP orzeczenia sądu krajowego ostatniej instancji (Sądu Najwyższego), mając dodatkowo na względzie, że orzeczenie Sądu Najwyższego zmierzało do realizacji wyroku TSUE, przepisy Konstytucji RP i obowiązujące ustawy (przepisy prawa krajowego) nie przyznają sądowi konstytucyjnemu (Trybunałowi Konstytucyjnemu) kompetencji do kontroli orzeczeń sądowych, w tym uchwał rozstrzygających rozbieżności w wykładni przepisów prawa podejmowanych na podstawie art. 83 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, a ponadto, że Trybunał Konstytucyjny, ze względu na obecny sposób jego ukształtowania, nie był sądem ustanowionym ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji
    o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności?

Postanowienie z 2 września 2021 r., sygn. akt III CZP 11/21.

Redakcja Portalu Skarbiec.biz

Partner Portalu Skarbiec.biz

Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje doradztwo strategiczne dla osób zamożnych. Specjalizujemy się w tworzeniu kompleksowych strategii ochrony majątku prywatnego i firmowego oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Anonimizacja biznesu | Ochrona majątku | Przeniesienie majątku za granicę | Spółki za granicą | Private banking za granicą | Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi | Zarządzanie ryzykiem nadużyć | Reprezentacja w toku kontroli celno-skarbowej | Reprezentacja przy zwrocie VAT

Kancelaria Prawna Skarbiec – pewny partner w niepewnych czasach
Oceń ten artykuł: